विगत र वर्तमान


नेपाल संस्कृत विश्वविद्यालयका लेक्चरर हरिप्रशाद खतिवडाले शिखरिणी छन्दमा रचना गर्नु भएको कविता यस्तो छ । यस कवितामा उनले मानव जीवनको विगत र वर्तमान अवस्थाको चित्रण गरेको छन् ।

जहाँ बाबा आमा सब जनहरू हर्षित थियौँ ।
घरै थ्यो माटैको अनि पनि तहाँ दङ्ग नि थियौँ ।।
कमेरोको माटो टलटल गरी टल्कन गई ।
सबै दङ्गै पर्थ्यौँ हृदयविचमा हर्षित भई ।।१

अहा! कस्तो राम्रो सुखसयलको जीवन थियो ।
बिताएको हाम्रो कनक सरिको त्यो वय थियो ।।
न चिन्ताका धर्सा न त तनमहा रोग थरिका ।
न ता आफन्तैका विविध थरिका चाहहरू ता ।।२

ललाटैमा मिल्थ्यो चमक चमकैको चमकता ।
थियो बोली उस्तै खररर सरीको सरसता ।।
मनैमा उत्साहै अतिदृढ गरी व्याप्त सरिको ।
सबै त्यो उत्साहै अलिअलि गरी जीर्ण हुन गो ।।३

शरीरैमा आए क्रमिक गतिले रोगहरु ती ।
भए आँखा मेरा अलिअलि गरी तेज कम ती ।।
कपालैको कालो क्रमिक गतिले स्वेत हुन गो ।
सबै यो देख्दामा मन विकल मेरो अति भयो ।।४

भयो खाना मेरो कमकम भई निश्चित भयो ।
बढाई खाएमा उदर बिचमा दुन्दुभि बज्यो ।।
कमै जो खाएमा भननन गरी कम्पन हुने ।
सबै इच्छा त्यागी सकल जनमा सामिल हुने ।।५

म सोच्थेँ त्यो बेला सकल घरको चातुर भनी ।
म खान्थेँ त्यो बेला विविध थरिक अन्नहरु ती ।।
म डुल्थेँ त्यो बेला सबतिर गई मस्तसँगमा।
कहाँ मिल्छन् होला उस समयका ती क्षण यहाँ ।।६

जबानीको चढ्दो तनमन सबै उत्सुक थियो ।
म सोच्थेँ त्यो बेला सकल दुनियाँ नै बस छ यो ।।
कुनै कामै गर्दा दृढ मन लिई उत्सुक भई ।
म गर्थेँ त्यो बेला हरतरहका कार्यहरु ती ।।७

थिए भाई बैनी अतिनिकट मेरा पनि जहाँ ।
सबै साथी सङ्गी मनविच रहेका पनि तहाँ ।।
भए टाढा टाढा सब जनहरू यो समयमा ।
सबै यो देख्दामा मन पनि त रोयो क्षण महा ।।८

बितेका कालैको स्मरण नि गरी हर्ष मनले ।
सुनौलो मानेरै गदगद भएँ त्यो समयले ।।
कहाँ मिल्छन् होला उस अवधिका शैशव कला ।
न ता किन्दा मिल्छन् त्यस समयका सुन्दर छटा ।।९

सबैले भोग्ने हो अघि र पछि मात्रै बुझिलिनू ।
म यस्तो उस्तो हूँ फगत कहँदै व्यर्थ नभनूँ ।।
विधाता सामूमा सब जनहरू शून्य सरि हौँ।
सबै गर्वै त्यागी अबुझपन छोडी अघि बढौँ ।।१०

 

ताजा समाचार

हाम्रो अफिसियल फेसबुक पेजमा जोडिनुस्

eskişehir eskort - eskort adana - mersin escort